зов

от шв. Дара, тоғ оралиғидаги чуқурлик; жарлик.

Тўш-тўшига лашкар қочиб жўнади. Қанча одам зовдан таш-лаб ўлади. — Ширин билан Шакар

Ўнг то-мони — учма зов. Икки тегирмон сув ўша зов пастидан оқиб тушяпти. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Ҳожар янгам узоқ-узоқларга кўз тикканча, Чортоқнинг устидан секин-аста зов томонга юриб борарди. — С. Исъҳоқов, Олам гўзал