зот

от 1. Бир аждоддан тарқалган насл, авлод; насл-насаб.

Ҳа, Гулнорнинг таги паст-да. Отаси ким? Онаси ким? Малай, чўри Зотига тортади, зоти паст. — Ойбек, Танланган асарлар

Балки замонлар ўтиб, даврлар шамолида Совурилар қанча зот, яна қанча буюклик. — А. Орипов, Юртим шамоли

Мен сўрайман миллатингни, зотингни, Яшир-майин айтавергин дардингни. — Ҳасанхон

Шайх Исмоил оғзига келганини қайтармай қарғар, Санобарни зоти пастдан олиб, зоти пастга солар эди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Бирор фазилати, хислати билан ажралиб турувчи, ҳурматли киши.

Улуғ зот.

Бу — Қорабулоқ қишлоғи ва атрофига қозилик қилувчи маълум зот эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Эл-улус сиздек зотларга ғоят муҳтождир [деди Навоий]. — Ойбек, Навоий

3. Умуман, ҳар қандай шахс, одам.

[Мажлисда) Юқорида исмлари ўтган зотлардан бошқа Ҳомид, Раҳмат ҳам Ҳасанали бор эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бердибойнинг зое кетган ўн беш йиллик меҳнатини ҳимоя қиладиган бир зот кўринмади. — А. Қодирий, Обид кетмон

4. Бирор табақа, ижтимоий гуруҳ киши-си, аҳли.

Олим зоти. Ёзувчи зоти.

Карвонбоши Акромбойни ўз олдига чақириб: — Бугун, —

деди, — харидор зотининг саройга киришига ёʻл берманг — С. Айний, Қуллар

5. Жинс, нав.

Қорамол зоти.

6. шв. Улоқда бериладиган мукофот.

Улоқ ҳамон жойида ётганини кўрган баковул зотни оширди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом