зорланмоқ

фл. Бирор кимса, нарса ёки ҳолатдан нолимоқ, шикоят қилмоқ, ҳасрат қилмоқ.

Хотин киши паранжи ичида йиғлаб, қақшаб туриб зорланди: — Ҳокимтўра ҳақиқат қилсин. Боламни чақириб, ўзи сўра-син! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У [Унсин] билан сўзлашганда, тирикчиликка оид ҳеч нимадан зорланмаган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

[Ғулом ака] Бировдан нолимайди, бировдан зорланмайди ҳам. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Зорланишдан, ични ейишдан бошқа ҳеч нима қўлидан келмагач, нима қил-син? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча