zoʻrlamoq

fl. 1. Zoʻrlik bilan biror ishga undamoq, majbur qilmoq; xohishdan tashqari ish qildirmoq.

Bemorga zoʻrlab dori ichirmoq.

Usta Olim oshga sabzi bosish bilan ovora edi: — Men sizni zoʻrlamayman, lekin yoʻl ustida qorningiz ochib qolsa, oʻzingizdan oʻpkalang. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

[Matpano] Oʻzini har qancha zoʻrlagani bilan bugun bir chetda turib, yolgʻiz oʻzi gʻazal aytolmadi. — S. Siyoyev, Avaz

Rahima opa uni [qudasini] zoʻrlab qoʻltigʻidan olib, ichkari xonaga yetakladi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri

2. Birovning nomusiga tegmoq; tajovuz qilmoq.

Yosh bir yigit onasi tengi ayolni zoʻrlamoqchi boʻlyapti. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Qotillik va oʻgʻirlik qilish 9 protsent, zoʻrlash 5 protsent koʻpaygan. — Gazetadan