зорилламоқ
zorillamoqзорилламоқ
фл. с. т. Қаттиқ илтимос қилмоқ; куйиб-пишиб гапирмоқ.
— Шу хонадон сеники, қадамингни узиб кетмагин, — деб зориллаб қолди [Рисолат буви]. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси
Ёʻқ, ўргилай, буни қизларга олиб бораман, улар зориллаб сўрашган эди. — Ойдин, Гулсанам
ЗОРИЛЛАМОҚ
jalınıp soraw, ótiniw, jalınıp zarlanıw