zoʻraymoq

fl. 1. Kuchli boʻlib bormoq, kuchaymoq.

Yomgʻir zoʻraydi.

Kech kirgani uchun sovuq yana ham zoʻraygan, izgʻirin yuz-koʻzlarni ayovsiz chimchilardi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Gumbur-gumbur borgan sari koʻpaya bordi, zoʻrayib ketdi. Qishloqni dod-voylar qoplab oldi. — N. Safarov, Olovli izlar

Bolalarda gʻayrat zoʻraydi. — H. Nazir, Yonar daryo

2. Ogʻirlashmoq, yomonlashmoq.

Bemorning dardi zoʻraydi.