зўравон

сфт. 1. Жисмонан бақувват, баҳодир, ботир, паҳлавон.

Ҳар бири мингга тенглашадиган зўравон эди. — Баҳром ва Гуландом

2. Золим, зулм ўтказувчи ҳукмдор.

Агар у [Бобур] Самарқанддан воз кечса, нариги зўравонлар пойтахтни олиши, кейин Андижонга бостириб келиши муқаррар экани унга ҳозир жуда аниқ сезилмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. Умуман, ўзгаларга қонунсиз равишда куч ишлатувчи, зўрлик қилувчи шахс.

Ёʻлчи бир сакрашда зўравоннинг олдига борди, тўппонча тутган қўлини маҳкам сиқиб, орқага қайирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Хўш, зўравон сизми ё бу бечора, бекас, бенаво шоирми? [деди Завқий]. — К. Яшин, Ҳамза