зоҳир
zohirзоҳир
сфт. 1. кт. Сирт, сиртқи томон, ташқи кўриниш.
Зоҳирда эрки ўзида бўлиб кўринган заҳмат аҳлининг аслида оёқ-қўлларида оғир кишан, тил-жағлари боғлаб ташланган эди. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. кесим. взф. Очиқ-ойдин, равшан.
Зоҳир бўлмоқ. Зоҳир қилмоқ.
[Зайнабнинг] Кўз ҳаракатида ҳам бир бесаранжомлик зоҳир эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Зоҳир бўлмоқ Пайдо бўлмоқ, кўринмоқ. Шайхнинг нигоҳида совуқ қаҳр, лабларида кинояли табассум зоҳир бўлди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё