zohir

sft. 1. kt. Sirt, sirtqi tomon, tashqi koʻrinish.

Zohirda erki oʻzida boʻlib koʻringan zahmat ahlining aslida oyoq-qoʻllarida ogʻir kishan, til-jagʻlari bogʻlab tashlangan edi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. kesim. vzf. Ochiq-oydin, ravshan.

Zohir boʻlmoq. Zohir qilmoq.

[Zaynabning] Koʻz harakatida ham bir besaranjomlik zohir edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar