зоҳид

сфт. 1. дин. Тарки дунё қилган диндор киши.

— Сиз ёшлар соддасиз-да зоҳидларни ҳамиша меҳроб, минбарда тасаввур қиласизлар, — деди муфти Мирзога. — А. Ҳакимов, Илон изидан

2. Зоҳид (эркаклар исми).

н ascetic, hermit

1. дин. dindar (dúnya lázzetlerinen keshken adam)

2. er adamlardıń atı

Asket m, Held m

рел.рел. русчаподвижник, аскетинглизчаascetic, hermit, devotee, zealotфрансузчаermite, ascèteарабчаزَاهِدٌ (زُهَّادٌ), نَاسِكٌ (نُسَّاكٌ), مُتَعَصِّبٌ, مُتَحَمِّسٌ