zoʻgʻata
зўғатаzoʻgʻata
ot 1. Ketmon, tesha yoki boltaning sop oʻrnatiladigan teshigi.
Roʻzimat ketmonni zoʻgʻotasigacha botirib urdi-yu, Sidiqjonga qaradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Obbo yigitlar-ey, chopiqqa ketmon ishlatmaymiz, deyishdi-yu zimdan zoʻgʻotasigacha botirib, tuproqni elak-elak qilishibdi. — Y. Shamsharov, Tanlangan asarlar
2. Makkajoʻxorining donsiz oʻzagi; soʻta.
— Ha doni — don, zoʻgʻatasi — chorvaga yem-xashak, — deb yana gapida davom etdi rais. — Mushtum
ZOʻGʻATA
1. ketpen, baltanıń sap ornatılatuǵın tesigi
2. mákkeniń dánsiz ózegi