зўғата

от 1. Кетмон, теша ёки болтанинг соп ўрнатиладиган тешиги.

Рўзимат кетмонни зўғотасигача ботириб урди-ю, Сидиқжонга қаради. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Оббо йигитлар-эй, чопиққа кетмон ишлатмаймиз, дейишди-ю зимдан зўғотасигача ботириб, тупроқни элак-элак қилишибди. — Й. Шамшаров, Танланган асарлар

2. Маккажўхорининг донсиз ўзаги; сўта.

— Ҳа дони — дон, зўғатаси — чорвага ем-хашак, — деб яна гапида давом этди раис. — Муштум

1. ketpen, baltanıń sap ornatılatuǵın tesigi

2. mákkeniń dánsiz ózegi