зодагон

от эск. Илгари замонларда оқсуякларга, имтиёзли табақага мансуб шахс; асилзода.

Ш. Ҳамроев аввалига чор амалдорларининг, бой-у зодагонларнинг куни битганига ишонқирамай юрди. — Ўзбекистон қўриқлари

Зуҳра бегим тегаман, деса уни оладиган зодагонлар топилар эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Сарой зодагонлари орасида Абдуллатифга қарши фитна тайёрланади. — Мирмуҳсин, Меъмор

н aristocrat

aqsúyek, aristokrat