зиё

от 1. Ёғду, ёруғлик, нур.

Қаердандир отилган мушакнинг кўз қамаштирувчи ёрқин зиёси тунни гўё кундузга айлантириб юборди. — Н. Сафаров, Водиллик қаҳрамон

Оромбахш тонг! Тоғ орқасидан кўтарилаётган қуёшнинг дастлабки заррин зиёлари шийпон тепасидаги шохлар, дарахтларнинг учларига тушди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

2. кўчма Билим, маърифат, илм; онгни ёритувчи ҳар қандай нарса.

У [китоб] инсон онгини пешлаб, зиё сари ёʻлини нурафшон қилувчи машъал эканлиги азалдан маълум. — Газетадан

[Гули:] Ғазал эрмас, бу бир меҳри гиёдур, Мунаввар айлаган дилни зиёдур. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Гап одамларнинг номида эмас, албатта. Гап республикада зиё тарқатиб келаётган муҳтарам ўқитувчиларимиз, уларнинг беминнат, лекин машаққатли меҳнатидадир. — Н. Сафаров, Оловли излар

3. Зиё (эркаклар исми).

н light, brilliance, lustre, illumination, intellect

jaqtı, jaqtılıq, nur

↑ Licht n, Schein m, Helle f, Helligkeit f