ziynat

ot 1. Zeb, chiroy berish uchun xizmat qiluvchi buyum; bezak.

Ziynat asboblari.

Unsin onasidan yodgor qolgan va yagona ziynati boʻlgan yupqagina eski bilaguzukni aylantirib gapirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Onamdan teggan meros, Yetti pushtimga asos. U na ziynat, na davlat, Na sukunat, na rohat. — G. Joʻrayeva, Iqbol

2. koʻchma Husn, koʻrk beruvchi narsa; koʻrk; izzat-hurmat.

Kamtarlik — inson ziynati. — Maqol

Dasturxon — odamning ziynati, bolam. Odam oldiga dasturxon yoyish — ota-bobomizdan qolgan rasm. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Oʻrnidan turib choy berish odamzodning ziynatidir, kelinlarning bor-yoʻgʻi kelinligi ham shunda-ku! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Ziynat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).