зипилламоқ

фл. с. т. Ғизилламоқ, жуда тез юрмоқ, елмоқ.

Бир оздан сўнг амакиси ҳовлига чиқди ва зипиллаб ошхонага кирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ўзи бебаҳо дастёр-а, зипиллаб, ҳамма ишни битиради бир зумда. — С. Нуров, Нарвон

Акам бўлса, отам уйдан кетиши билан, тегирмон бошига қараб зипиллайди. — А. Кўчимов, Ҳалқа

zıp beriw, zıńgıw, tez júriw.