зинғилламоқ
zingʻillamoqзинғилламоқ
фл. 1. Жуда тез юрмоқ, зипилламоқ, ғизилламоқ.
Фойтунчи ирғиб тушиб, Калтаминор томон зинғиллаб кетди. — С. Сиёев, Аваз
У зинғиллаганича навбат-чи аёл ўтирадиган томонга кетди. — Л. Тожиева, Меҳрим сизга, одамлар
Кенжа зинғиллаганича уйга чопиб кетди. — Н. Фозилов, Оқим
2. Ғувуллаган товуш чиқармоқ, визилламоқ.
Қулоғим зинғиллаб кетди.
Тепада зинғиллаб учган снарядлар, миналарнинг бад садоси, олов ва тутун аралаш ер уюмлари — Ойбек, Қуёш қораймас
Лекин атрофда сукунат, қулоқларни зинғиллатувчи сукунат ҳукмрон. — С. Нуров, Нарвон