зимдан

рвш. Махфий суратда, яширинча, билдирмасдан.

Зимдан кузатмоқ.

Пайғамов мийиғида кулиб, кампирга зимдан қаради. — С. Нуров, Нарвон

Алимардон чойни оларкан, зимдан унга қараб қўйди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

[\Ашурхон] Ширмонхоннинг унга зимдан тикилиб турганини сезиб, безовталанди. — С. Зуннунова, Олов

[Майна] Ошиқ йигитларнинг кўзлари ва илиқ табассумлари ҳақида зимдан ўйлаб, яна ўзидан-ўзи уялиб кетарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши