zim-ziyo
зим-зиёzim-ziyo
sft. Hech narsani koʻrib boʻlmaydigan darajada qorongʻi; qop-qorongʻi, tim qorongʻi.
Zim-ziyo tun.
Mehmonlar koʻchaga chiqqanda, atrof zim-ziyo, yulduzlar ulkan qora chodirga qadalgan behisob chiroqlardek yiltillardi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan
Nesterenkolar qayiqlarda oʻtirib olib, zim-ziyo tunda daryoda eshkak tortib borardilar. — N. Safarov, Olovli izlar
Chirildoqlar ovoziga toʻla zim-ziyo choʻl kechasi. — M. Mansurov, Yombi
- Zim-ziyo boʻlmoq — Oppoq qizim, juda zim-ziyo boʻlib ketding? Xabar ham olay demaysan? — dedi Murod ota. — I. Oʻktamov, Hikoyalar[Ashir] Zim-ziyo boʻlib ketib, birdan shahardagi chayqov bozor oʻrtasidan shoʻngʻib chiqdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Zim-ziyo qilmoq Yoʻq qilib yubormoq, yoʻqotmoq; oʻzlashtirib olmoq.