зим-зиё
zim-ziyoзим-зиё
сфт. Ҳеч нарсани кўриб бўлмайдиган даражада қоронғи; қоп-қоронғи, тим қоронғи.
Зим-зиё тун.
Меҳмонлар кўчага чиққанда, атроф зим-зиё, юлдузлар улкан қора чодирга қадалган беҳисоб чироқлардек йилтилларди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан
Нестеренколар қайиқларда ўтириб олиб, зим-зиё тунда дарёда эшкак тортиб борардилар. — Н. Сафаров, Оловли излар
Чирилдоқлар овозига тўла зим-зиё чўл кечаси. — М. Мансуров, Ёмби
- Зим-зиё бўлмоқ — Оппоқ қизим, жуда зим-зиё бўлиб кетдинг? Хабар ҳам олай демайсан? — деди Мурод ота. — И. Ўктамов, Ҳикоялар[Ашир] Зим-зиё бўлиб кетиб, бирдан шаҳардаги чайқов бозор ўртасидан шўнғиб чиқди. — С. Анорбоев, Оқсой
- Зим-зиё қилмоқ Ёʻқ қилиб юбормоқ, ёʻқотмоқ; ўзлаштириб олмоқ.
ЗИМ-ЗИЁ
zım-zıya, qap-qarańǵı, tas túnek