зичламоқ

фл. Орасида жой қолдирмай, бир-бирига тақаб ёпиштирмоқ, маҳкамламоқ, жипсламоқ.

Мунисхон эшикни зичлаб, Саидийнинг қаршисига ўлтирди-да, унга то-мон энгашиб пичирлади. — А. Қаҳҳор, Сароб

Рулдаги йигит эшикни қайта очиб, зичлаб ёпди. — Шарқ юлдузи