зич
zichзич
сфт. 1. Орасида бўш жой, тирқиш қолдирмай, бир-бирига тақаб қўйилган, ёпиш-тирилган; жипс.
Зич пол. Эшикни зич ёпмоқ.
Зич қўйилган каравотларда юзга яқин бола ухлаб ётибди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан
Жуда қалин, дўлдай зич учаётган ўқлар самолётларнинг теварак-атрофидан визиллаб ўтиб турибди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
Зич қўйилган парталарни тўлатиб ўтирганларнинг ҳаммаси ота-оналар эди. — С. Зуннунова, Янги директор
2. Кўп; тиғиз, қалин.
Зич ўрмон.
Майдонча атрофида одамлар зич. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
Автобус ичида одамлар зич, ҳаво дим, турли хил атирларнинг ҳиди аралашиб, нафасни бўғадиган бир вазият юзага келган эди. — Газетадан