зебо

сфт. 1. Ғоят гўзал, барно, келишган.

[Самандарнинг] Қувончдан чақнаган кўзлари олдида ўша излагани зебо қиз намоён бўлди. — С. Кароматов, Қалбимда қуёш

Кийганида зебо қизлар янги либослар, Ўзбек дилин саховатин миннат-ла эслар. — М. Шайхзода

2. Хушманзара, кўркам, чиройли.

Зебо ўлка.

Кўклам қизи юз очди, мусаффо безанибдир, Эгнида яшил жомаси зебо безанибдир. — Ҳабибий

Баҳор наққоши яна қўлига мўйқаламини олиб, табиат қўйнига зебо нақшлар сола бошлади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

3. Зебо (хотин-қизлар исми).