zebo

sft. 1. Gʻoyat goʻzal, barno, kelishgan.

[Samandarning] Quvonchdan chaqnagan koʻzlari oldida oʻsha izlagani zebo qiz namoyon boʻldi. — S. Karomatov, Qalbimda quyosh

Kiyganida zebo qizlar yangi liboslar, Oʻzbek dilin saxovatin minnat-la eslar. — M. Shayxzoda

2. Xushmanzara, koʻrkam, chiroyli.

Zebo oʻlka.

Koʻklam qizi yuz ochdi, musaffo bezanibdir, Egnida yashil jomasi zebo bezanibdir. — Habibiy

Bahor naqqoshi yana qoʻliga moʻyqalamini olib, tabiat qoʻyniga zebo naqshlar sola boshladi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

3. Zebo (xotin-qizlar ismi).