зарурат

от 1. Бирор иш ёки нарсага бўлган эҳтиёж; муҳтожлик.

Зарурат туғилди. Зарурати ёʻқ.

Аваз Матпано турадиган ҳужрага аҳёнда бир келарди. Тез-тез уни хабарлагани зарурат ҳам, фурсат ҳам ёʻқ. — С. Сиёев, Аваз

Бу вафосиз дунёда истак ва заруратдан ташқари кўнгил деган нарса ҳам бор экан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Табиий эҳтиёж, ҳожат.

Бектемиров Низомиддиновни зарурат учун ташқари чиққан гумон қилиб, келгунча чироқни ёқиб қўймоқчи бўлди. — С. Аҳмад, Ҳукм