заркокил

от этн. Хотин-қизларнинг соч ўримларига тақадиган, кумуш тангаларни бир-бирига занжир каби улаб ясалган безак буюми.

Ёримнинг заркокили Тушибди товонига. — Оқ олма, қизил олма

Нури кийинишни, безакни севар эди. Зирак, билагузук, заркокил, қўлтиқтумор, тиллақош, зебигардон каби буюмлардан қути-қути йиққан. — Ойбек, Танланган асарлар

н pendant

bezew, áshekóy (hayal-qızlardıń shash burımına gúmis teńgelerdi baylap tayarlaytuğın tag'ınshag'ı)