зарҳал

сфт. 1. Тилла, кумуш ёки бронза кукунидан тайёрланган ялтироқ бўёқ.

Зарҳал берилган пиёла. Зарҳал билан ёзилган шиор.

2. сфт. Шундай бўёқ билан ёзилган, чизилган ёки олтин суви югуртирилган; заррин, зар билан қопланган.

Ичи заррин ипак, усти қимматбаҳо майин мовут билан қопланган бу чодирларнинг зарҳал чилвирлари кумуш қозиқларга боғланган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

[Навоий] Зарҳал эшикни очиб, ичкари кирди. — Ойбек, Навоий

3. кўчма Зардек нурафшон, ярқироқ.

Мана, олтин куз янги ерларга ҳам зарҳал чодирини ёзди. — Ш. Ғуломов, Бўз ерлик бўз йигитлар