zanglamoq

fl. 1. Zang bilan qoplanmoq, zang bosmoq.

Zanglagan arra.

Tepaliklarda qor ostidan zanglagan tunuka va temir, qora va sariq gʻisht, beton parchalari chiqib turar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Tortib qarasa, zanglab ketgan qilich ekan. — Oltin beshik

2. koʻchma Eskirib, isteʼmoldan chiqmoq; ishlatilmay unutilib ketmoq; chang bosmoq.

Mening ona tilim, jon oʻzbek tilim, Katta oilada yangra, jarangla! Zanglamaysan aslo, sen mening dilim Shashmaqomdek yangra ming bir ohang-la! — Gazetadan