zangʻar

ot 1. Buzuq yoʻlga kirgan, suyugʻoyoq ayol; xotini buzuq kimsa.

2. soʻk. ayn. Zantaloq 2.

Gap bilan boʻlib zangʻar kayf ham tarqab ketdi, qani, quy-chi bir-ikkini. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Moʻgʻul zangʻar tek yotmay, xitoydin koʻp narsa oʻrgangan ekan, — dedi Inolchiq oʻylanqirab. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Nega oʻzin sir tutadi, Hatto bilmas yigitlari, Nomi elni qoʻrqitadi, Qaydan oʻzi u zangʻari. — T. Toʻla

a cursed, damned

1. zanǵar, jeksurın, qásiyetsiz, buzıq jolǵa kirgen

2. q. zantaloq 2.