занғар

от 1. Бузуқ ёʻлга кирган, суюғоёқ аёл; хотини бузуқ кимса.

2. сўк. айн. Занталоқ 2.

Гап билан бўлиб занғар кайф ҳам тарқаб кетди, қани, қуй-чи бир-иккини. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Мўғул занғар тек ётмай, хитойдин кўп нарса ўрганган экан, — деди Инолчиқ ўйланқираб. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Нега ўзин сир тутади, Ҳатто билмас йигитлари, Номи элни қўрқитади, Қайдан ўзи у занғари. — Т. Тўла

а cursed, damned

1. zanǵar, jeksurın, qásiyetsiz, buzıq jolǵa kirgen

2. q. zantaloq 2.