замир

от 1. Туб моҳият, асл маъно, мазмун; асос.

Романдаги қатор образларнинг замирида конкрет тарихий шахслар ётади. — ЎТА

Билишмайдики, ҳар бир хатнинг замирида бир ёки бир неча одамнинг тақдири ётади. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

Бу меҳрибонлик замирида нима борлигини Содиқ-жон ҳам, Ҳамида ҳам, уларнинг ота-оналари ҳам билишарди. — С. Абдуқаҳҳор, Кузлар

2. эск. айн. Олмош.

3. Замир (эркаклар исми).

н essence, main point, basic idea

tiykar, mánis, mazmun, negiz

geheim, heimlich, verborgen