закий

от кт. Зеҳни, ақли ўткир; доно, ақлли.

Ҳофиз Кўйкий қалбини чулғаган ва ўзи ҳам англаб етмаган бу ғалати ҳисларни фа-қат шу закий зотгина тушуна олишига чин юракдан ишонди. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

Қирқ йил заҳмат чекди қай бир закий зот, Бир кун этмоқ учун фикрин ифода. — А. Орипов, Ҳайрат