zaiflashmoq

fl. 1. Tobora kuchsizlashib, kuch-quvvatini yoʻqotib bormoq.

Katta ishlarni boshlab qoʻygan Safoyev, baxtga qarshi, yurak oʻynogʻi kasaliga mubtalo boʻlib, kechalar uxlayolmay, bezovta boʻlib chiqar, borgan sayin zaiflashib, yuzi zaʼfaronday sargʻayib borardi. — J. Sharipov, Xorazm

2. Iqtisodiy yoki harbiy jihatdan kuchsizlanmoq, kuchsiz boʻlib bormoq.

Muntazam qoʻshindan ajrab, zaiflashib qolgan Buxoro son-sanoqsiz koʻchmanchilar tomonidan bosib olindi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

ázzilesiw, hálsizlesiw