zaiflanmoq

fl. Kuch-quvvatini yoʻqotmoq, kuchsizlanmoq, quvvatsizlanmoq.

Men oʻshal kun kechasi dushmanlardan birini oʻldirdim-da, soʻng darajada zaiflandim [dedi Otabek]. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar