заифа

от эск. Хотин, рафиқа, аёл.

Оғамнинг заифаси фарзанд доғидан телба бўлиб қолди [деди Қутбиддин]. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Фосиқ афанди ёшгина овозни эшитиб, кифтларини учирди кейин томоғини қириб, майин товуш билан: — Заифалари бўласизми, хо-ним афанди? — деб сўради. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

— Аёл киши оти — жўни билан заифа дейилади, — деди полвон тишини тишига босиб. — Қ. Кенжа, Нотаниш гул