заҳра
zahraзаҳра
от 1. эск. Айн. зарда 1.
2. фолк. Журъат, жасорат, шижоат.
Буни кўриб, халқда заҳра қолмади, Ҳар тарафга энди қоча бошлади. — Фолклор
- Заҳрасини олмоқ Элингнинг заҳрасин тоза олибди, Заҳарини бутун элга солибди. — РустамхонБек Алпомиш Тойча шоҳни ўлдириб, душманларнинг заҳрасини олиб, сиёсат қилиб юриб эди, Қайқубот ёʻлиқиб қолди. — Алпомиш
- Заҳраси учмоқ 1. Чирсиллаб кетмоқ, жаҳли чиқмоқ. У [Камол Одилов] елка қисди, заҳраси учиб, қовоғидан қор учқунлайди. — Газетадан[Зумрад Умаралига:] Бир марта эшитган эдим; янги мактаблар очилар эмиш, деб раҳматли отин ойимнинг заҳраси учган эди. — Ойбек, Улуғ ёʻл
заҳра
н bile, gall
ЗАҲРА
1. q. zarda
2. kúsh-jiger, batınıw
Қаранг: зарда