заҳарламоқ

фл. 1. Заҳар бермоқ, оғу бериб ўлдирмоқ.

Кечаси бир зиёфатдан қайтиб, [Бой] лахта-лахта қон қусди, азонга яқин жон берди. Билмадим, биров заҳарланганми, ҳайтовур, вақти-соати етган экан. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Заҳар қўшмоқ, сепмоқ; зарарли моддалар қўшиб, яроқсиз ҳолга келтирмоқ.

Сувни заҳарламоқ. Овқатни заҳарламоқ.

3. кўчма Руҳан қийнамоқ, азобламоқ, тинчини, турмушини бузмоқ, оғуламоқ.

[Ёрмат:] Юрагимни заҳарладинг, юрагингни қиймалайман. — Ойбек, Танланган асарлар

— Шошма, даданг ёʻқлигида сан ўлгур билан гаплашиб олай, юрак-бағримни заҳарладинг! — ўрнидан туриб, илдамлик билан қўрғон эшигини занжирлади Гулсумбиби. — Ойбек, Танланган асарлар

[Холиса:] Сиз ҳашарот, заҳарларни ўйлайвериб, менинг ҳаётимни заҳарладингиз. — С. Нуров, Нарвон

4. кўчма Киши онгига, феъл-атворига салбий таъсир кўрсатиб бузмоқ, ёʻлдан чиқармоқ.

Бидъат ва хурофотлар киши онгини заҳарлайди.