заъфарон

сфт. 1. Ингичка узун баргли, тўқ сариқ гулли, пиёзсимон илдизли ўсимлик ва унинг гулидан тайёрланадиган, ов-қатни хуштаъм ва рангдор қиладиган зиравор.

2. сфт. Сап-сариқ, сомонранг.

Унута-ман бир кун барчасин, Улар бари қолади сизга: Заъфарон боғ, осмон парчаси, Шамол, дарё, майса, сивизға. — Х. Даврон, Болаликнинг овози

Йигитнинг олижаноб ҳимматидан мамнун бўлиб, заъфарон юзларимга андак табассум чиқди. — Ғайратий, Довдираш

Бир ёнда ложувард Баҳри муҳит бор, Бир ёнда заъфарон Саҳройи кабир. — А. Орипов, Юртим шамоли