зафар

от 1. Ютуқ, ғалаба, муваффақият.

Зафар байроғи.

Бобурнинг уч мингга яқин қуролли кишилари зафар куйини чалиб, қўш ноғоралар ва карнайлар садоси остида шаҳарга кира бошладилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Ҳамид Олимжоннинг овози, қудратли нидоси зафарларга чорлайди. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Зафар (эркаклар исми).

от 1. от қ. Заъфарон 1.

— Мана бу нима? — Абу Наср токчадан барглари майда қуруқ ўтни олиб кўрсатди. — Зафар — Анихус. — М. Осим, Жайхун устида булутлар

2. сфт. қ. Заъфарон 2.

Зафар хазон қуш каби учар Ва рутубат — кеч куз чалган соз. — Х. Даврон, Шаҳардаги олма дарахти

Безак ва расмлар қизил, зафар ва бошқа анвойи хил бўёқларда ишланиб, кўпларига тилла ҳал югуртирилган. — Фан ва турмуш