zafar

ot 1. Yutuq, gʻalaba, muvaffaqiyat.

Zafar bayrogʻi.

Boburning uch mingga yaqin qurolli kishilari zafar kuyini chalib, qoʻsh nogʻoralar va karnaylar sadosi ostida shaharga kira boshladilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Hamid Olimjonning ovozi, qudratli nidosi zafarlarga chorlaydi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Zafar (erkaklar ismi).

ot 1. ot q. Zaʼfaron 1.

— Mana bu nima? — Abu Nasr tokchadan barglari mayda quruq oʻtni olib koʻrsatdi. — Zafar — Anixus. — M. Osim, Jayxun ustida bulutlar

2. sft. q. Zaʼfaron 2.

Zafar xazon qush kabi uchar Va rutubat — kech kuz chalgan soz. — X. Davron, Shahardagi olma daraxti

Bezak va rasmlar qizil, zafar va boshqa anvoyi xil boʻyoqlarda ishlanib, koʻplariga tilla hal yugurtirilgan. — Fan va turmush