ютум

от 1. Ичишдаги ҳар бир ютиш, томоқдан ўтказиш.

У, чанқовдан оғилни бузиб чиқиб, дуч келган ариқни очкўзлик билан симирган буқачадай, катта ютумлар билан ичаверди. — Ойбек, Навоий

2. Ўлчов билдирувчи (нумератив) сўз; қултум, ҳўплам.

Бир ютум сув.

Почамир билан Жума тоға бир четдан ҳовузга яқинлашдилар; лойқаланган сувдан бир-икки ютум олиб ичдилар. — Фитрат, Қиёмат

3. Ютиш, ичишдаги таъм; ютиш, ичим.

Ютуми яхши вино.