юритмоқ

фл. айн. Юргизмоқ.

[Шоқосим] Яна жувозни юритиб қичқирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бу икки [киши] қоғозга михлангандек гап-сўзсиз савағич қаламни қирр-қирр қоғоз устида юритиб турар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

júritiw