юракли

сфт. 1. Юрагида ўти бор; қўрқмас, жасур.

Юракли йигит.

Зебихон опангиз сизни жуда мақтади. Юракли қиз экан, деди. — С. Зуннунова, Гулхан

Амирбек эсли, ҳимматли, юракли эди — Юсуф ва Аҳмад

2. Ўзи боғланиб келган сўз билдирган (шундай белгили) юракка эгаликни билдиради.

Ёʻлчи шу топда бу гўзал, тоза юракли, жасур, вафодор қизнинг оёқларига бош қўйишга тайёр. — Ойбек, Танланган асарлар

Али-ю арслон юракли Отабек ҳам бадбахтни шундоғ янчиб ташладики, бу жуда оз кишилар қўлидан келадиган ишдир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар