yurakli

sft. 1. Yuragida oʻti bor; qoʻrqmas, jasur.

Yurakli yigit.

Zebixon opangiz sizni juda maqtadi. Yurakli qiz ekan, dedi. — S. Zunnunova, Gulxan

Amirbek esli, himmatli, yurakli edi — Yusuf va Ahmad

2. Oʻzi bogʻlanib kelgan soʻz bildirgan (shunday belgili) yurakka egalikni bildiradi.

Yoʻlchi shu topda bu goʻzal, toza yurakli, jasur, vafodor qizning oyoqlariga bosh qoʻyishga tayyor. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ali-yu arslon yurakli Otabek ham badbaxtni shundogʻ yanchib tashladiki, bu juda oz kishilar qoʻlidan keladigan ishdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar