yupatmoq

fl. 1. Yigʻlashdan toʻxtatmoq; ovutmoq.

Bolani yupatmoq.

Muz togʻ-lardan chiqardi Bir alla sozi — Yosh goʻdakni yupatgan Ona ovozi. — H. Olimjon

2. Qaygʻu-alamini yengillatishga urinmoq, taskin bermoq.

Qudratni yupatish uchun dedi: — Jon bolam, bekorga diqqat boʻlaver-ma! Mana, koʻpi ketib, ozi qolibdi-ku — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Meni gʻalaba va xalqimizning baxti yupatadi. — Uygʻun

Xurshid ayasini yupatib, koʻnglini ovlashga harchand urinsa ham, olovdek yonib turgan ona taftidan tushmadi. — R. Rahmonov, Changal-zordagi sharpa