юмуқ

сфт. Очиқ эмас, юмилган (кўз, оғиз ҳақида); қисиқ.

Кўзи юмуқ киши,

— Не гап ўзи, жаноб? — сўради яна бир чўққи соқол, чўтир, бир кўзи юмуқ дўкондор, якка кўзини чақчайтиришга тиришиб. — Ойбек, Нур қидириб

Қўрбошининг чап кўзи юмуқ, лекин ўнг кўзида аллақандай ёмон ўт ёниб турарди. — Ҳ. Ғулом, Машъал