yummoq
юммоқyummoq
fl. Koʻzni, ogʻizni va shu kabilarni qisib, siqib berkitmoq.
Ashula boshlanganda, domlalar koʻzlarini yumib, chayqala boshladilar. — T. Obidov, Yusufjon qiziq
Ismat soqov ogʻzini yumganicha xuvv deb kuldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Koʻz ochib yumguncha Bir lahzada, bir zumda. Isfandiyor xon boʻlibdi! degan soʻzlar koʻz ochib yumguncha shaharga tarqaldi. — J. Sharipov, Xorazm
- Koʻz yummaslik Uxlamaslik. — Dahshat! — dedi mehmon, — tuni bilan koʻzimni yummay chiqdim. — Mushtum
- Koʻz yummoq 1. Bilib turib, oʻzini bilmaslikka solmoq; yashirmoq. Yangi yer ochish toʻgʻrisida muttasil kekirdak choʻzadigan oʻrtoqlar haqiqatdan koʻz yummoqdalar. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchliKoshki edi soʻng qoʻlingda, Erkalanib bersam jon. Soʻnggi nigoh senda qolsa, Men koʻz yumsam bearmon. — Zulfiya
- Ogʻzingni yum Ogʻzingni ochma, gapirma, jim boʻl. Ogʻzingni yum, boʻlmasa, kekirdagingni uzib olaman. — M. Qoriyev, Oydin kechalar