юммоқ
yummoqюммоқ
фл. Кўзни, оғизни ва шу кабиларни қисиб, сиқиб беркитмоқ.
Ашула бошланганда, домлалар кўзларини юмиб, чайқала бошладилар. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
Исмат соқов оғзини юмганича хувв деб кулди. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Кўз очиб юмгунча Бир лаҳзада, бир зумда. Исфандиёр хон бўлибди! деган сўзлар кўз очиб юмгунча шаҳарга тарқалди. — Ж. Шарипов, Хоразм
- Кўз юммаслик Ухламаслик. — Даҳшат! — деди меҳмон, — туни билан кўзимни юммай чиқдим. — Муштум
- Кўз юммоқ 1. Билиб туриб, ўзини билмасликка солмоқ; яширмоқ. Янги ер очиш тўғрисида муттасил кекирдак чўзадиган ўртоқлар ҳақиқатдан кўз юммоқдалар. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучлиКошки эди сўнг қўлингда, Эркаланиб берсам жон. Сўнгги нигоҳ сенда қолса, Мен кўз юмсам беармон. — Зулфия
- Оғзингни юм Оғзингни очма, гапирма, жим бўл. Оғзингни юм, бўлмаса, кекирдагингни узиб оламан. — М. Қориев, Ойдин кечалар