юлқимоқ

фл. 1. Тортқилаб узиб олмоқ, силтаб тортмоқ, юлиб ташламоқ, юлмоқ.

Муаллимимиз телпагимни юлқиб олиб, деразадан отиб юборди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Бир маҳал аллақандай куч мени зарб билан юлқиб ўрнимдан турғазди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

2. айн. Юлқиламоқ.

Юнг юлқимоқ.

Ғуломжон бир сиқим пахтани қўлида юлқиб турар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Умар юзини енгил шабадага тутиб хаёл суради. Ел майин сочларини юлқиб ўйнайди. — Ўзбекистон қўриқлари

3. айн. Юлмоқ 3.

Ҳар маош тарқатганда, ўқитувчилардан 5-6 сўмдан юлқиб қолиши ҳам ҳолва экан. — Муштум

у сўнгги уч-тўрт йилнинг ўзидагина ҳар кимлардан минг сўмлардан кўпроқ пулни юлқиган. — Муштум

1. julqıw, silkiw, tartqılap julıp alıw, julıp taslaw

2. julqılaw

3. julıw

ausreißen, herausreißen, entreißen D