юлқиламоқ

фл. 1. Ҳадеб юлқимоқ, такрор-такрор юлқимоқ.

Камолиддин иягини тиззасига тираб, нарироқда карракларнинг учини юлқилаб еяётган нортуяга, унинг ғамгин кўзларига тикилади. — С. Нуров, Сув қўшиғи

[Нури] Телбаларча онасини юлқилай бошлади. — Н. Фозилов, Оқим

2. айн. Юлмоқ 3.

Торт-торт қилиб, тушум пуллардан юлқилаб, серхархаша жиғилдонини тинчитиб юрган Эргашев шофёрларнинг мушугини пишт деёлгани ҳам ёʻқ. — Муштум

Комбинатдан юлқилаган моллари туфайли гарданига тушган қарзлари бости-бости бўлиб кетиши ҳеч гап эмас. — А. Муҳиддинов, Ҳадя

1. julqılaw, julqıy beriw, silkilew

2. julqıw, silkiw